තනියම තනිකම වින්දා..

නුඹට හොරෙන් නුඹ රන්දා
සිහින ගෙතුවේ මම හින්දා..
මගේ හීනය මියැදුන දා
ඉකි බිද බිද මම හැඬුවා..
නොලැබුන පැතුමක් උනදා
උහුලනු බැරි රැස් හින්දා..
දාහක් ගිනි හිත රන්දා
තනියම තනිකම වින්දා..

ඔයා මගෙ වෙලා ඉන්න කාලෙ වගේමයි .....ඉස්සර නිදාගන්නෙ ඉක්මනින් නැගිටින්න බලාගෙන මට ඔයාව දකින්න එන්න.ඇඳුම් තියෙන සේරම ඇඳල ඇඳල එකක් දාගෙන එනව ඔයාව බලන්න.දැන් ඔයා මගේ ළඟ නැතත් පුරුද්දට වගේ ගැස්සිලා ඇහැරෙද්දිසමහර වෙලාවට කරුවලම විතරයි මගේ ළඟ ......
අතීතය මුනගස්සන,
තිස්සෙම හිතින් ඉල්ලන,
ලස්සනම හීනයක් දැක,
ඇහැරුනා විතරයි මම..


ඇයිද මේ කලුවර.....!

Add caption

කවදාහෝ යළි එන්න සොයා

මෙච්චර දුරක් ඇවිත් මගෙන් යන්න යද්දි දුක හිතුනෙ නැද්ද ඔයාට ..?අපිට වෙන්වෙන්න තිබ්බෙ මීට ඉස්සරවෙලා.එහෙම උනානම් දුක චුට්ටක් හරි අඩුවෙන්න තිබුණ...

පෙම් සිහිනේ දුක රන්දා
ගියාට කම් නෑ සතුට සොයා
මගෙ සෙනෙහේ සිහිවේ නම්
කවදාහෝ යළි එන්න සොයා
සෙනෙහසින් පෙර එදා මගෙ වෙලා උන් ඔයා
අද මෙසේ වෙන්වෙලා මා දමා යයි ඔයා ........

සිත සිතයි ඔබ ගැනම

සිත සිතයි ඔබ ගැනම 
මට නෙවේ ඔබ අයිති 
සනසන්න හිත ළඟට 
මට එන්න පිං නෑනෙ .....


මට දෙන්න මගෙ මතක
අප පෙමින් ගිළිහෙන්න
මතු මතුත් සිහිවෙන්න
එක වරක් සිප ගන්න ...

ආත්ම ගානක ඉදන්

ආත්ම ගානක ඉදන්
පෙරුම් පුරාගෙන ඇවිත් අපි
එකම අහසක් යට ඉදන්....
එකම තරු පොකුරු මැද ඉදන්......
එකම සදක් යට හිටියත් .....
කොයිතරම් නම් දුරයි ද අපිට අපි........?
නුඹ සඳ වෙනදාකට
ඒ අහසේ තරුවක් වෙන්න මං පැතුවා........
අමතක උනා මට
ඒ අහසෙ සඳ මඩල වෙන්නට.........
නුඹ මලක් උනුදාක
ඒ මලේ නටුව වෙන්නට ආශා කල මම
ඒත් මට අමතක උනා
ඒ මලේ සුවද වෙන්නට..........
අනේ එහෙම උනා නම් ..............
ආයෙමත් මට අමතක උනා
මම නුඹට ආදරේ කලාට
නුඹ මට ආදරේ කලේ නැති වඟ...........
අහිංසකී .

මම තාම බලන් ඉන්නවා.

 මායාවක් උන මගෙ ආදර ලෝකෙ තාම ඔයයි රජ වෙලා ඉන්නෙ ඒත් දැන් නටඹුන් උන අපේ ආදරේ ඔයා ආයෙ ආවොත් එළිය වැටෙයි ........
නුඹ ආයේමත් එවී කියා
මඟ බලන් උන්නා 
ගලන් ගිය කඳුළු වැල් 
ඇස් පියන් යට ගල් ගැසී
මම ඔහේ උන්නා බලා
අවසානයට දුටු දා නුඹ
හීනයක ගුලි වෙලා
හැම රැක හීනෙන් විත්
පාරනවා මයේ ඇස්
මම තාම බලන් ඉන්නවා
එකම එක වතාවකට වත්
පුංචිම පුංචියට මාව
මතකයට අරන් නුඹ
යලිත් ඒවී කියා
මම තාම බලන් ඉන්නවා.

නොලැබෙනා නුඹෙ සෙනේ

මං කතා නොකර හොයන්නෙ බලන්නෙ නැතුව ඉන්නෙ ආදරේ නැති හන්ද නම් නෙවෙයි.කවදාවත් නොලැබෙන "සඳ"ඉල්ලල ඇඬුවට වැඩක් නැති හන්ද.ඒ එළියෙන් හිතරවට්ට ගන්නම් මුළු හඳ එළියම මගේ කියල.මගේ නොවුනත් ආදරෙයි ...හිතේ මැවෙන හැම කල්පනාවක්ම ඔයයි .....

නොලැබෙනා නුඹෙ සෙනේ 
පාරනා මගෙ මගෙ හිතේ 
යන්තමින් වෑහෙනා 
කඳුළු බිඳු ඉහිරුණා ....
හිත තවත් රවටනා
ඔබ මැවූ මාළිගා
දිළි දිළී දිළිසෙනා
මා ලොවම එළි කලා 

අමතක උනත් අමතක කරන්න

අත ළඟයි වෙන්වීම.සත්තකයි නෙතු හඬාවි.පිටමන්ව යනදාට මගෙ හීනයන්ගෙන් නුඹ 
අමතක උනත් අමතක කරන්න 
පැහැදිළි නැතත් අනාගථය 
දැන දැනත් පෙම් කරන
මගේ අතින් හිත රිදවගන්න 
නුඹට එපා කියා පැත්තකට කරපු
දිළිඳු හදවතක්
ගැහි ගැහී අවදි වන ..

රිදුණු තැවුන හිත .......

ඇය වෙණුවෙන් කඩා හැලෙන මුතු කඳුළු..එපා නුඹ දෝතට ගන්න.දෑතම කඳුළුවේවි.දුරින් ඉඳන් බලන් ඉන්න.මුතු කඳුළට සුවය දෙන්න ........
ඇයට සිත දුන්නු දා ඉඳන්
මං තවම විඳවමින්
නුඹ සෙමින් ඇවිත්
හදන්නට යදී
රිදුණු තැවුන හිත .......

එපා ඔබ ළංවෙන්න
කඳුළු ඇත හැමතැනම
"මුතු"වාගෙ දිළුනාට
අග ඇත්තෙ "කඳුළු"මයි
එපා නුඹ දුක් වෙන්න............

නොසිතයි ඔබ මාගැන රත්තරං මේ වගේ

හිතේ පැතුම් සුළඟට සුන්වෙලා ගිහින් ගොඩාක් කල්.උහුලන දුක් මහමේරු සෙලවෙන්න වගේ. මල් පෙත්තක් වගේ සිණිඳුයි කියපු ඔය හිතටමන් ගානක්වත් නෑ

මනමාළිය වූදා මදු මලක් ඔබෙ ලොවේ 
පිබිදෙන්නැති ලස්සන රැය පුරා ජිවේතේ...
මට වාවගන්න බැරුව ගියත් කඳුළු මේ මගේ 
නොසිතයි ඔබ මාගැන රත්තරං මේ වගේ ...

මම තාම දන්නෙ මා ඔබේ කියා ..

 හැමවෙලේම phone එක ring වෙනව වගේ ඇහෙනව.ඒත් කවුරුත් නෑ.ඔයා වැරදිලා හරි කතාකරයි කියල මේ හිත බලන් ඉන්න හිංද වෙන ඇති එහෙම වෙන්නෙ.කවදා වෙනකල් මෙහෙම ඉන්නද ? හිත වාවන්නේම නෑ ඔබ ආයෙ එන්නෙ නෑ මම තාම දන්නෙ මා ඔබේ කියා ..

.....අකීකරු අකුරු.....

උණු කදුළු බිඳුවක්
එපා අරගෙන එන්න
මුතු සිනා පොකුරක්
අනේ අරගෙන එන්න...

සුදුපාට මල් අරන්
එපා නුඹ නම් එන්න
පින් පාට සිනහවක්
අනේ අරගෙන එන්න....

පිං සිරිත් පැන් අරන්
එපා නුඹ වඩන්නට...
පිං වඩා ජය කනුව
දකින මට තුටුවෙන්න....

දැන් ඉතින් නුඹ දමා
අවසරයි මට සමුගන්න....
වැරදමා සිපගනිමි
මේ පොළව සැනසෙන්න....

හැකි වුනොත් මතුදාක
මළවුන්ගෙ දවසකට
එකම පාරක්වත් නුඹ
එන්න ඇවිදින් යන්න........
සමාවෙන්න මට දහස්වර
.....අකීකරු අකුරු.....

යෙහෙළියේ නුඹ සමුගෙන ගියාදෝ මා මෙසේ කඳුළින් දැවේ .......

නොකියාම සමුගනිද්දි නුඹ 
හිත කෝම වාවන්නේ 
නොදැකම ගෙවෙන දවස් ටික 
කල්පයක් වගෙ හිතට දැනෙන්නෙ 
කවදාවත්ම නොදැක ඉන්නම් 
එකම එක සැරයක් දකින්න
අනේ මට ඉඩක් දෙන්න ............
යෙහෙළියේ නුඹ සමුගෙන ගියාදෝ මා මෙසේ කඳුළින් දැවේ .......

මේ අහස යට නේද

අතීතයේ දින ගනන් 
හමුවෙමින් අපි එකට 
සොදුරු බස් තෙපලුවේ 
මේ අහස යට නේද ......?

යන්තමට වත් හිනහෙන්නේ නැති
බලාගෙන මං දිහා
ඈතටම ඈතට ගියේ
නුබ නේද.......?
ඔයාට මගෙ ගාවට එන්න හිතුනත් එන්න එපා.ඔයා ආයෙත් යයි මගෙන්.ආදරේ තේරුණ දවසකට එන්න ඇවිත් යන්න බලල යන්න මාව නෙවේ මගෙ ආදරය ...

තුන්වෙනියකු හට දෙන්න එපා

දෙදෙනෙකු අතරේ තිබෙනා සෙනෙහේ 
තුන්වෙනියකු හට දෙන්න එපා 
ඒ සෙනෙහේ සේයා වේවි හදේ මායා ...........

ඔබ හට නොයිඳුල් නිකැලැල් සිතදීලා
ඉන්නට සිතුවා ඔබ ළඟ සැනසීලා
පැතුම් බිඳීලා අද තනිවීලා මා
පෙරුම් පිරූවත් ඔබ හිමිවීලා නෑ ....

නොසිතුව විලසින් ළැතැවුල් මට දීලා

වෙනතක බැඳිලා ඔබ ඔහු සතුවීලා
පැතුම් බිඳීලා අද තනිවීලා මා
පෙරුම් පිරූවත් ඔබ හිමිවීලා නෑ .....

ඔයාගෙ ආදරේ කොච්චර ..........

ඔයාගෙ ආදරේ කොච්චර බරක් උනත් මම අරන් යන්නම් මේ ජීවිතේ තියෙනකල් හිතේ තියන්.
සොඳුරු පෙමක් ගැන හිතන්න ඉඩ නෑ ඔබගෙන් මා ළද දුක් හින්දා ...සිහින මවන්නට මගෙ හිත ඉඩනෑ ආදරයඉ දුන් පව් හින්දා ...

නිසසල අරණක මගෙ සිත සතපා

නිසසල අරණක මගෙ සිත සතපා
අඳුරැ ලොවක් මට උරුම කලා ....
පැහැසර හීනෙක කඳුළක් තියලා
මාගෙ සිතින් ඔබ වෙන්ව ගියා.....
කාලය ඉහිළී අපිට කලින්
සොඳුරු පෙමින් අප ඈත් කලා ...
ඉතින් කියන් මට තවත් කෙනෙකු ගැන
අළුත් පෙමක් ගැන කෙලෙස සිතන්නද මා ....